บทที่ 118 ระเบียบ

เมื่อพริมดาวลืมตาตื่นขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้น เธอยังคงรู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ที่เธอไม่โปรดปรานลอยอวลอยู่ในห้อง

ที่ว่างข้างกายของเธอว่างเปล่า ไร้แม้กระทั่งร่องรอยความอบอุ่นหรือรอยยับย่นบนหมอน

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่กลับมาเลยตลอดทั้งคืน

พริมดาวจ้องมองความว่างเปล่านั้นอยู่ครู่หนึ่ง หัวใจกระตุกวูบด้...